امروز:

حقوق مالکیت صنعتی

دفتر بین المللی علائم را که برای  آنها طبق ماده یک تشکیل پرونده داده شده است بلافاصله به ثبت خواهد رساند.

 ثبت مزبور دارای همان نرخ تقاضانامه برای ثبت بین المللی در کشور مبدأ خواهد بود، مشروط بر الین کمه دفتر بین لمللی طی مدت 2 ماه پس از این تاریخ تقاضانامه را دریافت کرده باشد.اگر تفاضا نامه در مدت مزبور در یافت نشده باشد، دفتر بین المللی تاریخی را برای ثبت منظور خواهد کرد که در آن تاریخ تقاضانامه را دریافت کرده است. دفتر بین لمللی بدون تأخیر، مراتب ثبت را به اطلاع ذی نفع خواهد رساند.

علائم ثبت شده در نشریه ای ادواری که دفتر بین المللی منتشر می کند به چاپ خواهد رسید.چاپ علائم بر مبنای مشخصاتی خواهد بود که در تقاضانامه ثبت درج می شود. در مورد علائم دارای یک فرم خاث مکتوب با ارائه یا عدم ارائه یک متن چاپی از سوی متقاضی در آئیین نامه تعیین خواهد شد.

همان طور که در ماده 3 مکرر موافقت نامه آمده است، هرکشور متعاهد می تواند رد هر زمانی کتباً به مدیر کل سازمان اطلاع دهد که حمایت ناشی از ثبت بین المللی فقط هنگامی به آن کشور گسترش خواهد یافت که مالک علامت صراحتاً چنین در خواستی را به عمل آورد.

براساس ماه 3 ثالث، هر درخواستی برای گسترش قلمرو حمایت پس از ثبت بین المللی باید از طریق اداره کشور مبدأ در فرم تعیین شده در آیین نامه ارائه شود. دفتر بین المللی درخواست مزبور را بلافاصله ثبت خواهد کرد و مراتب رابدون تأخیر به اداره یا ادارات ذی نفع اطلاع خواهد داد. درخواست  مزبور باید در نشریه ای ادواری که دفتر بین المللی منتشر می کند چاپ گردد. این گسترش قلمرو از تاریخی نافذ خواهد بود که در دفتر ثبت بین المللی به ثبت رسیده است.اعتبار ثبت مزبور همراه با انقضای ثبت بین المللی علامتی که به آن مرتبط است، خاتمه خواهد یافت.

با توجه به بندهای (1) و (2) ماده (4) موافقت نامه ، از تاریخ ثتبی که طبق مقررات ماتده (30) و ماده (3) ثالث در دفتبر بین المللی انحام می شود، حمایت از علامت در هریک از کشورهای متعاهد
 ذی مدخل به همان نحوی خواهد بود کمه در صورت ثبت علامت مزبور به طور مستقیم در آ« کشور وجود می داشت. ذکر طبقات کلاهها یا خدمات مذکور در ماده (3) تعهد ی برای کشورهای متعاهد در مورد تعیین محدوده حمایت از علامت به وجود نخواهد آورد.هر علامت مشمول ثبت بین المللی از حق تقدم مقرر در ماده (4) کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی برخوردار خواهد بود.

مفاد ماده (4) مکرر موافقت نامه حکایت دارد هنگامی که علامت قبلاً در یک یا چند کشور متعاهد ثبت شده و متعاقبا توسظ دفتر بین المللی به نام همان مالک یا قائم مقام او از نظر مالسکت به ثبت برسد چنین تلقی می شود که ثبت بین المللی جانشین ثبت های ملی قبلی شده است. بدون این که هیچ گونه لطمه ای به حقوقی که به دلیل ثبت های قبلی کسب شده اند وارد شود، به مجرد درخواست، اداره ملی ملزم خواهد بود که ثبت بین المللی در دفتر ثبتی خود قید کند.

بندهای (1) (2) (3) (4) (5) و (6) ماده 5 موافقت نامه مقرر داشته است که در کشورهایی که قانون اجازه می دهد، اداراتی که دفتر بین المللی آنها را ازا ثبت علمت یا درخواست گسترش حمایت طبق ماده (3) ثالث مطلع می کند از این حق برخوردارخواهند بود اعلام کنند که در قلمرو آنها نمی توان حمایت مودر نظررا به علامت مزبور اعطاء کرد.رد درخواست تحمایت مذکور فقط می تواند بر دلائلی مبتنی باشد که برطبق کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی، در مورد علائمی اعمال می شود که برای ثبت ملی آن تشکیل پرونده داده شده است.

با وجود این، درخواست حمایت را نمی توان کلاً یا حتی جزئاً فقط به این دلیل رد کرد که قانون ملی ثبت را جز در مودر تعداد محدوددی از طبقات یا برای تعداد محدودی از کالاها یا خدمات، اجازه نمی دهد. اداراتی که مایل به اعمال حق مذکور هستند باید یادداشتی درمود رد درخواست حمایت به دفتر بین المللی بدهند . این یادداشت باید ضمن بیان کلیه دلایل، ظرف مدت مقرر در قانون داخلی و حداکثر قبل از انضای یک سال از تاریخ ثبت بین المللی علامت یا درخواست گسترش حمایت طبق ماده 3 ثالث، ارسال شود.

دفتر ین المللی بدون تأخیرنسخه ای از یادداشت رد درخواست حمایت را که به ترتیب مذکور اطلاع داده شده است برای اداره کشور مبدأ و برای ملاک علفامت یا نماینده او ( در صورتی که اداره مذکور نماینده ای به دفتر بین المللی معرفی کرده باشد) ارسال خواهد کرد. ظرف
ذی نفع از همان طرق جبرانی برخوردار خواهد بو که اگر علامت مذکور را به طور مستقیم در کشوری که در خواست حمایت را رد کرده است به ثبت می رساند، وجود می داشت.

دفتر بین لمللی دلایل رد درخواست حمایت برای یک علامت را به اطلاع هر طرف ذی نفع متقاضی خواهد رساند.

براساس بند (5) ماده 5 موافقت نامه، ادارات مکلف شده اند که حداکثر ظرف مدت یکسال، هرگونه تصیمی موقت یا نهائی در مورد رد درخواست حمایت از ثبت یک عللامت یا کسترش حمایت را به دفتر بین المللی اطلاع دهند. در صورت عدم اطلاع در مهالت تعیین شده، ادارات نمی تواننداز امتیاز تعیین شده در ماده (5) استفاده نمایند.

براساس بند (6) ماده (5)، مراجع ذی صلاح نمی توانند یک عللامت بین المللی را بی اعتبار اعلام کنند، مگر این که قبلاً مراتب درزمان مناسب به اطلاع مالک علامت برسد و به او فرصتی برای دفاع از حقوقش داده شود. رد اعتبار به دفتر بین اللمللی اطلاع داده خواهد شد.

با توجه به ماه (5) مکرر موافقت نامه، مدارک کتبی در مورد قانونی بودن استفاده از برخی عناصر گنجانده شده در یک علامت، مانند نشان های نجابت خانوادگی، تمثال ها ، امتیازات افتخار، القاب، اسامی تجاری، اسامی اشخاص غیر از اسم متقاضی یا دیگر عناوین مشابه که ممکن است ادارات کشورهای متعهاهد درخواست کنند، از هرگونه تسجیل یا تصدیق، جز در مواردی که از سوی اداره کشور مبدأ انجام می شوند معاف خواهند بود.

براساس بندهای (1) (2) و (3) ماده (6) موافقت نامه، ثبت علامت در دفتر بین المللی برای مدت بیست سال معتبر است و امکان تجدید ثبت طبق شرایط مقرردر ماده 7 وجود دارد. به محض انقضای یک دوره پنج ساله از تاریخ ثبت بین المللی، ثبت مزبور از ثبت علامت ملی که قبلاً در کشور مبدأ انجام شده، با رعایت مقررات آتی، مستقل می گردد.

حمایت ناشی از ثبت بین المللی، اعم ازاین که موضوع انتقال واقع شده یا نشده باشد، در صورتی کلاً یا جزئاً قابل استناد نخواهد بود که ظرف پنج سال پس از تاریخ ثبت بنی المللی علامت ملی که قبلا در کشور مبدأ طبق ماده یک به ثبت رسیده است دیگر جزئاً یا کلاً از حمایت قانونی درآن کشور بهره مند نباشد.مقررات حاضر همچنین در موردی اعمال خواهد شد که حمایت قانونی متعاقباً بخاطر اقدامی که آغاز آن قبل از انقضای مدت پنج ساله بوده است، متوقف شده باشد.

با توجه به بند (4) این ماده در مورد ابطال ثبت به صورت اختیاری یا رأساً برمبنای اختیارات قانونی، اداره کشور مبدأ ابطلال ثبت علمت دردفتر بین المللی را درخواست می کند و دفتر بین المللی این ابطال را انجام خواهد داد. در صورت اقدام قضائی، اداره مذکور رإساً بر مینای اختیارات قانونی یابه درخواست خواهان، رونوشتی از شکایت یا هرمدرک کتبی مبنی برآغاز دعوا و نیز تصمیم نهائی دادگاه را برای دفتر بین المللی خواهد فرستاد. دفتر بین المللی موضوع را دردفتر ثبت بین المللی وارد خواهد کرد.

ماده (7) موافقت نامه در رابطه با تجدید ثبت بین المللی است. همان طور که دربندهای  (1) تا (5) ماده قوق الاشعاره آمده است هر ثبتی رامی توان برای مدت 20سال پس از انقضای مدت پیشین تجدید کرد. این کار با پرداخت فقط هزینه اصلی و در موارد ضروری پرداخت هزینه های تبعی و تکمیلی انجام می شود. تجدید ثبت نمی تواند شامل هیچ گونه تغییری در ثبت پیشین به صورت آخرین شکل آن باشد.

شش ماه قبل از انقضای دوره حمایت، دفتر بین المللی با ارسال یادداشتی غیر رسمی به مالک علامت و نماینده او، تاریخ دقیق انقضاء را یادآوری خواهد کرد.

درخاتمه این قسمت با توجه به مفاد موافقت نامه ویژگی های اساسی آن را می توان به شرح زیر خلاصه کرد:

براساس این موافقت نامه درخواست کننده باید تبعه کشوری باشد که طرف موافقت نامه مادرید است یا باید شخص حقیقی یا حقوقی باشد که اقامتگاه یا مقر حقیقی و مؤثر صنعتی یا تجاری در چنان کشوری داشته باشد.

علامتی که ثبت بین المللی آن مورد نظر است.باید ابتداء در سطح ملی توسط اداره ثبت علائم کشور مبداء درخواست کننده به ثبت رسانده شود. (ثبت اساسی)

کشور مبدأ، یعنی کشوری  که در آن ثبت ملی باید انجام شود و این ثبت به عنوان مبنای ثبت
بین المللی عمل خواهد کرد، عبارت است از:

الف- یک کشور طرف مواففت نامه مادرید که درآن درخواست کننده یک مصر حقیقی و مؤثر صنعتی یا تجاری دارد.

ب- اگر وی هیچ مقر حقیقی و مؤثر صنعتی یا تجاری در چنان کشوری نداشته باشد، کشور طرف موافقت نامه که اقامتگاه در خواست کننده د رآن است.

ج- اگر درخواست کننده فاقد یک مقر حقیقی و مؤثر صنعتی یا تجاری و اقامتگاه در آن کشورباشد، کشور طرف موافقت نامه که درخواست کننده تبعه آن است، کشور مبدأ خواهد بود.

ثبت مسبقیم نزد اداره بین المللی انجام نمی گیرد. اظهارنامه ثبت بین المللی باید در اداره کشور مبدأ به ثبت رسانده شود و اداره کشور مبدأ آن را به اداره بین المللی در ژنو منتقل خواهد کرد.

نقش اداره کشور مبدأ فقط انتقال اظهارنامه به اداره بین المللی سازمان جهانی مالکیت معنوی برای ثبت بین المللی نیست بلکه همچنین باید گواهی کند علامتی که موضوع اظهارنامه برای ثبت بین المللی است همان عالمتی است که موصوع ثبت اساسی واقع شده است و انی کمه کالاها یا خدماتی هستند که ثبت اساسی برای آنها انحام شده است.

اظهارناخمه بین المللی بایداز جمله شامل فهرست کشوهای طرف موافقت نامه مادرید باشد که در آنها حمایت تقاضا شده است ( به اصطلاح کشورهای تعیین شده).

حق الثبت ها باید پرداخت شوند. حق الثبت اساسی که برای پوشش دادن به هزینه های اداره
بین لمللی در ارتباط با جریان ثبت بین المللی است مبلغ 653 فرانک سوئیس است. همچنین یک حق الثبت وجود دارد که باید برای هر کشور تعیین شده پراخته شود. به این مبلغ حق الثبت تکمیلی  گفته می شود و مبلغ آن برای هرکشور تعیین شده یکسان است ( مبلغ 73 فرانک سوئیس ). علاوه بر این، اگر فهرست کالا یا خدماتی که برای آنها حمایت درخواست شده، شامل بیش از سه طبقه از طبقه بندی بین المللی (نیس ) باشد، درخواست کننده باید یک حق الثبت ضمیمه ای ( مبلغ 73 فرانک سوئیس ) برای هر طبقه از کالاها یا خدمات علاوه بر طبقه سوم پرداخت کند. هر سال کل مبالغ حق الثبت های تکمیلی و ضمیمه ای بین کشورهای اتحادیه مادرید تقسیم می شود.

وقتی همه شرایط تأمین شد از جمله پرداخت حق الثبت ها ، اداره بین المللی علامت موردنظر را در دفتر ثبت بین المللی به ثبت می رساندو ثبت بین المللی را به اطلاع ادارات کشورهای تعیین شده می رساند و آن را در مجله ای که مجله سازمان جهانی مالکیت معنوی برای علائم بین لمللی نامیده می شود چاپ و منتشر می کند.

از تاریخ ثتب بینالمللی، حمایتاز علامت درهریک از کشورهای تعیین شده مشابه خواهد بود چنانچه گویی علامت مزبور ، به طور مسقیم در اداره ملی آن کشورها به ثبت رسده است . در طی دوره یکساله، اداره هریک از کشوهای تعیین شده، حق اعلام این امر را در یک اخطاریه رد (حمایت ) دارد که در کشور مورد نظر، حمایت در ارتباط با برخی یا تمام کالاها یا خدمات تحت پوشش علامت قابل اعطاء نخواهد بود. اگر هیچ گونه رد حمایتی در محدوده زمانی مقرر شده موجود نباشد یا در موردی که اداره کشور تعیین شده رد ( حمایت) خود را پس گرفته باشد، حمایت از علائم چنان خواهد بود که گویی علامت درآن کشور، در تاریخ ثبت بین المللی به ثبت رسیده است.

در نهایت، در طی پنج سال اول از تاریخ ثتب بین المللی، اعتبار ثبت بین المللی وابسته به ثتب اساسی در کشور مبدأ است. اگر در طی آن پنج سال، ثبت اساسی باطل شود. ثبت بین المللی دیگر دارای هیچ گونه اثری در هیچیک از کشورهای ثبت تعیین شده نخواهد بود. در این صورت ثبت بین المللی می تواند به درخواست اداره کشور مبدأ ابطال شود. همین حکم در موردی صادق است که حمایت ملی در کشور مبدأ ، در نتیجه دعوای مطرح شده نزد یک دادگاه که قبل از انقضاء دوه پنج ساله از تاریخ ثبت بین المللی آغاز شده ، خاتمه یافته است .

از آنجایی که برخی از ویژگی های نظام مادرید از سوی کشورها مورد ایراد بود لذا خصوصاً کشورهای پیشرفته استقبال چندانی برای الحاق به آن از خود نشان ندادند. با توجه به این مسئله ، پروتکل مادرید به تصویب رسید. اهداف پروتکل مادرید عبارت بود از:

الف- این که کشوهای جدیدی به نظام مادرید جذب شوند.

ب- توانایی ایجاد یک ارتباط بین نطام مادرید و نظام علامت تچاری جامعه اروپا فراهم شود.


نوشته شده در : پنجشنبه 4 مرداد 1397  توسط : درسا م.    نظرات() .

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر